وقايع زمان كودكى محمد ( ص ) نشان مىدهد كه خانواده او به سختى زندگى را اداره مىكردند . هنگامى كه زمان ازدواج عبد اللّه جوان رسيد ، عبد المطلب تصميم گرفت تا به انتخاب همسرى از طايفه بنى زهره هم‌پيمان ديگرى براى خود بيابد . او هاله دختر بنت وهب و آمنه دختر وهب ( مادر محمد ) را براى خود و پسرش نامزد كرد . اين دو عروس هر دو از بستگان يكى از تجار بزرگ طائفه زهره بودند . در اينجا مىبينيم كه داستان اسلام از مسيحيت جدا مىشود ، زيرا در اسلام ديگر جائى براى باكره‌بودن مادر محمد ( ص ) و تولد خاص او وجود ندارد . « 1 » عبد المطلب و پسرش عبد اللّه در حال قدم زدن در خيابان‌هاى مكه بودند كه ناگهان زنى بيرون دويد و عبد اللّه را به داخل خانه خود دعوت كرد . در آن زمان داشتن چند زن رسم بسيار عادى و معمول در ميان اعراب بود و عبد اللّه نيز با آنكه به خانه همسر جديد خود مىرفت به آن زن قول داد تا فردا صبح در راه بازگشت به او سر بزند . با رسيدن به خانه پدر آمنه ، عروسى انجام شد و در همان شب آمنه باردار گرديد . فردا صبح هنگامى كه عبد اللّه به خانه آن زن مراجعه كرد او از قبول عبد اللّه سرباز زد و گفت : ديروز برقى در چشمان تو مىديدم كه گويا پيامبرى از تو متولد مىشود ، ولى امروز اين برق در چشمان تو نيست و زن ديگرى پيامبر را باردار است . عبد اللّه در زمانى كه آمنه باردار بود از دنيا رفت و تنها دارائى كه براى او باقى گذاشت پنج شتر و يك برده دختر بنام بحيرا بود . آمنه دوران باردارى را به آسانى گذراند و هيچگونه احساس ناراحتى در او ديده نشد . اما از او نقل شده است كه در هنگام باردارى صدائى را شنيد كه به او گفت « تو آقاى جهان را حمل مىكنى » و يك شب نورى از شكم او تابيدن گرفت كه در آن قصرهاى بصره و سوريه ديده مىشد ؛ اين دو در حقيقت اولين كشورهائى بودند كه پس از عربستان به اسلام گرويدند . محمد ( ص ) در هفدهم ربيع الاول متولد شد ، و پس از تولد آمنه بلافاصله به دنبال عبد المطلب فرستاد و به او مژده داد كه اين پسر روزى به بزرگ‌ترين مرد

--> ( 1 ) - آمنه بنت وهب مادر گرامى پيامبر اسلام دوشيزه‌اى بوده كه به ازدواج عبد اللّه درآمد و حاصل اين پيوند حضرت محمد ( ص ) بود . قبل از عبد اللّه ، و نه بعد از او ، هيچ شوهر ديگرى براى او ذكر نشده است و در زمان ازدواج با عبد اللّه باكره بوده است .